ຝາກເຕືອນລູກສາວ ທຸກຄົນກ່ອນຈະສາຍເກີນໄປ

ผู้คนต่างให้ความรู้สึกผูกพันกับสิ่งต่างๆที่เราได้พบเจอ ทั้งสถานที่สิ่งของและผู้คนโดยเฉพาะบุคคลที่เราใกล้ชิดมาตั้งแต่เกิด คนที่เราเห็นเขามาตั้งแต่จำความได้

คนที่เราเรียกว่า “แม่” และความรักของแม่ที่มีให้เราก็ยิ่งใหญ่จนหาอะไรเปรียบได้ย าก

1. คอยลำบากอุ้มท้องหนักอยู่ถึง 9 เดือน

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ใครสักคนจะยอมเสียสละจากสาวสวย ให้กลายมาเป็นผู้หญิงท้องโต แถมยังต้องท้องลาย แต่คำว่าแม่ เสียสละได้ทุกอย่างเพื่อลูกได้เกิดมา

2. ตอนที่ลูกยังเล็ก ก็ส่งเสียเลี้ยงดู

ให้เล่าเรียนสูงๆ ให้มีชีวิตที่ดีกว่าพ่อแม่ เพื่อที่ลูกจะได้มีงานดีๆทำ ไม่ต้องมาลำบากเหมือนพ่อแม่ เหนื่อยแค่ไหนก็ทนได้ เพื่ออนาคตของลูกเพียงเท่านั้น

3. เมื่อถึงเวลาที่ลูกต้องออกจากบ้าน

พ่อแม่ก็ภาวนาขอให้ลูกเดินทางปลอดภัย เวลาที่ลูกต้องไปอยู่ไกลบ้าน ก็คอยไถ่ถามลูกตลอดเวลา ต่างคิดไปว่าลูกจะอยู่ได้ไหม จะกินอิ่มดีไหม เวลาไม่ได้ข่าวจากลูกนานๆ

ก็คอยแต่เป็นกังวลจนนอนไม่หลับ

4. ตอนหัดเดิน ก็กลัวลูกจะหกล้ม คอยปกป้องดูแลทุกอย่างตลอด

เรียกได้ว่าเป็นห่วงทุกเสี้ยววินาที เมื่อเริ่มพูดได้ เรียก “พ่อแม่” ได้ แค่ได้ยินคำง่ายๆแค่นี้ คนเป็นพ่อแม่ก็สุขใจอย่างบอกไม่ถูก

5. เวลา ป่ ว ย ก็สงส า รลูก จนอย ากจะเป็นแทน

เวลาที่ต้องเห็นลูกไม่สบายตัว เพราะอย ากจะให้ลูกมีร่า งกา ยที่แข็งแรง ไม่ต้อง ท ร ม า น กับการ เ จ็ บ ป่ ว ย ต้องคอยไปขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ปกป้องคุ้มครองให้ลูกหายดี

6. ถึงแม้ว่าลูกจะโตขึ้น มีครอบครัว

หรือไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ก็ตาม ก็ยังคงเป็น เ ด็ ก น้อยในสายตาของคนเป็นพ่อแม่เสมอ ที่คอยเป็นห่วงเป็นใย

7. ความจริงใจของพ่อแม่ เป็นสิ่งที่หาได้ย ากจากคนอื่น

เพราะไม่ว่าจะเหนื่อยย ากลำบากแค่ไหน ก็ยอมได้หมดเพื่อลูก คอยตื่นแต่เช้า กินนอนทีหลัง ดูลูกได้กินอิ่มนอนหลับเสียก่อน หาเงินมาให้ลูกใช้ได้มากที่สุด

8. ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า ข้าวของเครื่องใช้

ก็หามาให้ไม่ได้ขาด ไม่ให้น้อยหน้าใครๆ ทุกครั้งที่ต้องคอยตีสั่งสอน ในใจก็รู้สึก เ จ็ บ แทนลูก พรางน้ำตาไหลไปด้วย

9. พอถึงเวลาที่พ่อแม่อายุมากขึ้น

เ จ็ บ ไ ข้ ง่ายขึ้น พ่อแม่ไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย ขอเพียงแค่ได้เห็นลูกใช้ชีวิตต่อไปเองได้ ถึงแม้ว่าวันหนึ่งจะไม่มีท่านคอยดูแล แค่นี้พ่อแม่ก็สบายใจแล้วเมื่อถึงเวลา

ในวัยที่ผ่านอะไรมามากมาย ได้เรียนรู็สิ่งต่างๆมากขึ้น เราจะเข้าใจดีกับคำที่ว่า “บ้านไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นผู้คน” เราจะอยู่ที่แห่งใดบนโลกก็ได้ ขอแค่มีคนที่เรารู็สึกว่าอยู่แล้ว

อบอุ่น อยู่แล้วสบายใจ ไม่ว่าที่ไหนก็เป็นบ้านได้ทั้งนั้นตอนท่านยังมีชีวิตอยู่ จงดูแลท่านให้ดีที่สุด ในตอนที่ยังมีโอกาสได้ดูแล เพราะเมื่อท่านจากไปแล้ว ต่อให้อย ากจะดูแล

แค่ไหน ก็ทำไม่ได้ เพราะท่านไม่สามารถรับรู้สิ่งที่เราทำให้ได้อีกต่อไปแล้ว

ขอบคุณที่มา : b i t c o r e t e c h.

Leave a comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

error: Content is protected !!